Trendyol 1. Lig’in 30. haftasında oynanan Sakaryaspor-Yeni Malatyaspor maçının ardından iki takımın teknik direktörleri açıklamalarda bulundu.
2022, yani üç sene önce, sağlığımla ilgili bir terslik hissedip, doktor bir arkadaşımın yönlendirmesi ile Serdivan’daki özel bir hastanede tavsiye edilen bir doktora gitmiştim. Teknik terimleri yanlış yazabilirim kusura bakmayın. Doktor benden renkli ultrason istedi. Hastanede görüntüleme merkezine gittiğimde renkli ultrason için gerekli olan ilacın olmadığını, daha sonra tekrar gelmemi söylediler. Pandemi süresince bazı ilaçlar bulunamıyordu , normaldi.
İki haftada bir uğramama rağmen ilaç gelmediği için en sonunda takibi bıraktım ve üzerinde pek durmadım. Son iki üç aydır yine benzer rahatsızlığı hissetmeye başlayınca tekrardan aynı doktoru bulmaya karar verdim. Kendisi artık özel hastanede değil devlet hastanesine geçmişti. Randevu aldım ve gittim. Tabii randevu 15 gün sonrası için verildi. Yenikent Devlet Hastanesine geçmişti.
Geçmiş süreci doktora anlattım. Benden tekrardan bazı tahliller ve renkli ultrason istedi. Yalnız bu renkli ultrasonun Yenikent’te olmadığı SEAH’a ( Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi) gitmem gerektiğini söyledi. Sevk aldım, gittim. Saat 16:45 gibi SEAH’taki görüntüleme merkezine geldim. Oradaki görevli ,önce sistemde sevkimin görünmediğini, doktoru arayıp ya da gidip tekrardan sisteme yazdırmam gerektiğini söyledi. Arabayla Yenikent’ten SEAH’a geldiğim için daha sisteme girilmemiştir diye düşündüm. Sabah tekrar gelirim dedim.
Yapmaya çalıştığım sadece renkli ultrason için randevu almaya çalışmak. Sabah tekrardan gidince hala sistemde gözükmediğini söylediler. ‘Ne!’ dedim. Ben Yenikent’e gideyim doktorla görüşeyim, nasıl olsa arabam var diye düşünürken, randevuları organize eden görevli memur ‘Abi , sen istersen bak ama şu anda bu ultrason için 2027 verebiliyorum ‘ dedi.
Sıra numarası zannettim söylediğini. “E şu anda kaçıncı numarada ki?” diye sordum. O da bana boş boş baktı. Ne demek istediğimi anlamadı. Ben onu anlamıyorum, o beni anlamıyor, birbirimize öyle bakıyoruz.
Sessizlik fazla sürünce, “yani bana sıra ne zaman gelir” diye sordum.
“Anlamadın abi, 2027 yılına randevu verebiliyorum” dedi.
Ben boş boş suratına bakıyorum. “Nasıl yani” dedim. “Haftada bir gün çekiliyor bu ultrason, şimdi sıra 2027 yılında.” dedi. Ben bir şey diyemeden dönüp arkamı çıktım. İşyerine geldim. İş arkadaşımla “vay arkadaş böyle şey mi olur” konuşması yaptık.
2027 yılı . Nasıl yani!! Doğal olarak sinirlendim, içimden bir dünya küfrettim. Tekrar doktor arkadaşımı aradım. Özel bir hastanede başka bir doktor tavsiye etti. Sinirlendim ya bir kere. Doktor da profesörmüş. Tamam dedim, profesöre gideceğim, yeter artık.
Randevu aldım, muayenesi, tahlili, gerekli gördükleri tedavi sonucunda sağlığıma kavuştum. Çok şükür. Allah razı olsun onlardan.
Peki 2000 yılından beri sigorta primi ödediğim sağlık sisteminde, normalde para ödemeden 1 aylık bir süreçte olup bitmesi gereken tedavimi, devlet hastanesinde yaptıramayıp, özel hastanede kaça yaptırdım biliyor musunuz?
56.500,00 TL!! Tam tamına bu rakama patladı. Helali hoş olsun, özel hastaneye niye bu kadar pahalı demiyorum.
Ben 25 yıldır bu devlete sigorta ödüyorum. Sık hastalanan biri de değilimdir. Kırk yılın başı bir işim düştü hastaneye. Onda da tedavi olamadım.
Hadi benim durumum var, altımda arabam var, çalıştığım yerden izin almak ile ilgili bana problem çıkarmıyorlar sağ olsunlar.
Bu sıkıntının arabasız, 60 yaşında, 15000 TL emekli maaşı alan ve durumu çok daha acil olan bir vatandaşın başına geldiğini düşünsenize.
Yenikent’ e otobüsle gitti, döndü SEAH’a otobüsle geldi, sistemde sevk gözükmediği için ertesi gün tekrardan Yenikent’e gitti otobüsle, sevkini sisteme girdirdi, otobüsle tekrardan SEAH’a geldi, en erken randevunun 2027 yılına olduğunu öğrendi. Bu kişi bütün bunları 60 yaşında, hasta haliyle yaptı.
Sayın yetkililer, hadi kendinizi o 60 yaşındaki hasta teyzenin veya amcanın yerine koyun.
Ne hissedersiniz ve ne yaparsınız?